kliefje.wordpress.com

Mijn reilen & zeilen. Mijn dagelijkse beslommeringen & verwonderingen. Ik raak niet uitgeschreven.


28 reacties

Biologischer.

Achter de schermen kreeg ik de laatste weken veel vragen over Jill en de Bioloog en hoe nu verder.

Tsja, wat kan ik er over melden?

Niet veel.

Jill kreeg zijn telefoonnummer en stuurde na enkele dagen een eerste appje. Daarop kreeg ze een appje terug.

En toen was het 2 weken stil. Omdat Jill niet zo goed wist wat ze hem moest terugsturen.

En toen stuurde de Bioloog (geheel tegen onze afspraken in) haar een tweede bericht. Hij had meerdere malen beloofd het initiatief bij haar te laten. Jill mocht het tempo aangeven. Zij bepaalde hoe en wat.

Blijkbaar niet dus. Zijn egocentrische nieuwsgierigheid was belangrijker dan haar welzijn of onze afspraken.

Note: vertrouw nooit een advocaat.

Vlam appte hem meteen en riep hem ter verantwoording.

Ik bemoei me vooralsnog nergens mee. Toen niet en nu niet. Omdat ik merk dat ik stiekem best wel een beetje geïrriteerd ben. Hij en ik mailen nu al een jaar of 5. Zo eens in de 9 maanden ofzo stuurde ik een update en daarop kwam dan een korte respons van zijn kant. In al die tijd heeft hij nooit zijn excuses aangeboden, voor zijn (mijns inziens) laffe keuze. Hij heeft ook nooit gevraagd of we iets nodig hadden. (Niet dat ik dat had gewild want ik zou nog liever een baan erbij nemen dan iets te accepteren van hem. Maar het gaat om het idee.) Hij heeft me nooit gecomplimenteerd over het feit dat door (onder andere) mijn toedoen Jill zo’n leuk mens is geworden.

Toen Vlam hem enige weken geleden telefonisch sprak, vertelde de bioloog dat zijn familie me niets kwalijk nam.

WTF?

Hij bezwangert iemand, vertrekt met de Noorderzon, pakt nul komma nul zijn verantwoordelijkheid, leeft zijn leven, ik heb hem nooit gestoord of iets gevraagd of een strobreed in de weg gelegd, en zij nemen me niks kwalijk?

Haha!

Dat is fijn om te horen zeg. Want daar maakte ik me toch echt wel heel erg druk om.

Stelletje assholes.

Ik zou me plaatsvervangend kapot schamen als ik een broer of zoon had die zou hebben gedaan wat hij heeft gedaan.

Verder heb ik er achteraf nog de P in dat ik (voor de zoveelste keer, leermomentje*) niet geuit heb tegen Vlam wat ik écht voelde en dacht. Ik vond die foto van hem en zijn gezin helemaal niet lief of attent namelijk. Ik vond het emotionele chantage van zijn kant. Ik vind het doortrapt en ik vind dat hij wéér de druk heeft opgevoerd. Ik vind het ook belachelijk dat je je kinderen (van tussen de 7-10 jaar) met een A-viertje op de bank laat poseren en hun grote “zus” laat feliciteren, en daar foto’s van maakt. Maar het is zijn gezin en zijn pakkie an.

(*Ik twijfel namelijk regelmatig aan mezelf. Ik vind van mezelf dat ik mensen of reacties soms wel heel negatief inschat. Dat het lijkt alsof ik geneigd ben het zwarte randje te zien, alleen dat eruit pik wat lelijk is. Ik ben absoluut geen pessimist, dat is het niet. Maar ik zie veel vaker de lelijke kanten van mensen dan Vlam. Hij is iemand die met open vizier iemand tegemoet stapt. Ik niet, ik trek een kogelwerend vest aan. En omdat we daar regelmatig over praten, heb ik ook nu weer heel hard geprobeerd de foto positief te zien.)

Ik kon niets anders dan die mail doorsturen naar Jill omdat hem achterhouden geen optie was. Ik predik eerlijkheid en openheid naar Jill toe en ik kon het niet maken dan zelf een andere koers te varen.

En nu heb ik er ongelofelijk de schijt er in dat ik zo verdomd principieel ben.

En hoe nu verder? GEEN idee. We zien het wel wat er komt. Wordt helaas ongetwijfeld vervolgd.


41 reacties

Flauwekulligheid.

Gisteren kon u al een paar bijzonderheden lezen. Ik kom zó vaak mensen tegen die niks begrijpen van hun lichaam, hoe het werkt en wat gezond is, dat het soms bijna komisch is…

Zo sprak ik een patiënte die haar 4 jarige zoontje per dag een liter drinkyoghurt liet drinken. Volgens haar kon het geen kwaad. “Want er zaten toch alleen maar natuurlijke suikers in”. Ik heb geprobeerd haar uit te leggen dat alle suikers gelijk zijn en bereslecht om in die mate aan een opgroeiend kind te geven. Of suikers nou uit fruit komen, in melk zitten, biologisch verbouwd zijn. Suiker = suiker = veel calorieën. Buiten dat is drinkyoghurt door de combinatie van zoet en zuur, funest voor je gebit. Ik kreeg na mijn hele prachtige en sluitende monoloogje nog steeds het bekende “Ja maar, het is toch biologisch…” Prima. Wat jij wilt. 

Of wat te denken van die man die nuchter bloed kwam prikken en die ineens een waarde had van 14! (Normaal is tussen de 4,5 en 7) Ondanks dat ik zijn medicatie verhoogd had, was zijn nuchtere suiker explosief gestegen. Ik begreep er geen zak van. Tot hij me vertelde dat hij sinds kort elke dag 11 stuks fruit  at. Hij had namelijk de smoothies ontdekt. Die torenhoge suikers waren mijn schuld. Want ík had tegen hem gezegd dat hij meer fruit moest eten.

Soms heb ik iemand uitgebreid verteld dat hij suikerziekte heeft en voorlichting gegeven over hoe de ziekte ontstaan en wat de consequenties zijn. En dan schrijf ik pillen voor, vraag ik ze na 2 weken weer langs te komen voor controle en dan komen ze gewoon niet opdagen. Als ik ze bel en vraag waarom ze het herhaalrecept niet hebben opgehaald en langsgekomen zijn, krijg ik heel erg (bedroevend!) vaak het antwoord dat ze dachten dat het een kuurtje was. Mán, ik zou willen dat diabetes te genezen was met een simpel kuurtje. En ik wou dat ik het uitgevonden had. Dan kocht ik een Polynesisch eiland en zag u mij nooit meer.

Ik zal meteen nog even een paar fabeltjes uit de weg helpen:

Bloedend tandvlees is niet normaal en moet niet worden gebagatelliseerd. Als je bij elkaar optelt hoeveel je tandvlees qua oppervlakte is, zou je een wond ter grootte van je schouder hebben. Daar blijf je toch ook niet mee rondlopen? Bovendien is slechte mondhygiëne een ramp voor je hele lijf. Je hebt een verhoogde kans op onder andere longontstekingen, diabetes, op hartziektes en zelfs op Alzheimer!

Je wordt niet verkouden van op een tochtig hoekje staan.

Van zitten op een koude ondergrond krijg je geen blaasontsteking.

Je mag haren die uit een moedervlek groeien er gewoon uittrekken, je krijgt er geen kanker van.

Longkanker is niet besmettelijk.

Van veel achter de computer zitten, krijg je geen vierkante ogen.

Mentholsigaretten zijn niet “gezonder” dan gewone.

Van lezen in het schemerdonker, gaan je ogen niet achteruit.

Als je je haar knipt, gaat het niet sneller groeien.

Van masturberen, word je niet blind.

Als je borstvoeding geeft, kun je gewoon zwanger raken.

Ook als je seks overdag hebt.

En van een XTC pil in je -eh- vagekukje stoppen, krijg je geen gonorroe.

Iemand nog vragen?


59 reacties

Dieet.

Afgelopen maand bleek er weer een nieuwe trend te zijn: het kind met ondergewicht.

Heerlijk: weer eens wat verfrissend anders dan al die obese peuters en pubers die diabetes type 2 krijgen.

Die kinderen met ondergewicht hebben ouders die net iets te fanatiek hun zogenaamde gezonde lifestyle op hun kroost loslaten.

Kijk, dat je er zelf voor kiest als een soort cavia door het leven te gaan is helemaal prima, daar mag je natuurlijk zelf voor kiezen. Maar dat je je kind dwingt tot deze gekkigheid? Bah. Ik kan er niks mee.

Ik word er voornamelijk ook héél erg moe van. We draven gigantisch door op dit moment.

Zelfs bij de Lidl en Action ontkom je er niet aan en word je doodgegooid met al die hippe en zogenaamd gezonde flauwekul: gojibessen, quinoa, onbespoten frambozen, ongebleekte bananen, scharrelmeloenen, rauwe chocolade, groentekiemen en wat dies meer zij.

Ook hartstikke vreemd vind ik het feit dat koolhydraten ineens vergif lijken te zijn en dat iedereen plotsklaps een glutenallergie claimt te hebben.

Op zijn minst moet je lowcarb eten. Want anders tel je niet mee.

Of Paleo gaan leven, net als onze prehistorische voorouders.

Maar als je dan tóch heel erg ouderwetsch en ongezond en tegen alle trends in gewoon brood wilt eten als ontbijt, dan moet dat minstens spelt zijn. Ook van die gebakken lucht. Het is helemaal niet gezonder dan gewone tarwe.

Zucht.

Vanmiddag, tijdens mijn lunchpauze (ter info: volkoren boterhammen met 20+ sambal-smeerkaas die zeer waarschijnlijk stijf van de conserveringsmiddelen staat en een kop loeisterke zwarte thee (geen groene!)) las ik wat Ellemieke Vermolen zoal op een dag wegwerkt:

De ochtend start ik met een glas lauw water met citroensap. Daarna maak ik een shake met boerenkool, maca, gember, blueberries, citroen, kokoswater, gojibessen, tarwegras en chiazaad. Na het hardlopen neem ik nog een shake met eiwitpoeder. Lunch: 2 rijstwafels met avocado, kurkuma en peper. Tussendoor een appel, koffie en noten. ‘s Avonds een stamppot van boerenkool en bloemkool en kippengehaktballen (zonder aardappelen.) 

Ik was in shock. Een volwassen vrouw? Die ook nog eens hardloopt? Dit bedroevend weinige beetje eten?

Ik zou echt halverwege de ochtend al van mij bureaustoel pleuren als ik haar dagmenuutje zou uitproberen. Ik zit normaal al buitengewoon snel op hele lage bloedsuikers. Van haar dieet zou ik 24/7 in een hypo zitten.

En na een maand zou ik bij het kleinste windvlaagje al de A13 opwapperen waarschijnlijk.

(Wat dan wel weer meteen zou aantonen dat het niet gezond is zo weinig te eten.)


25 reacties

Geduldig.

Zoals ik al aangaf in het laatste blog heb ik weinig geduld.

Wat heet.

Nul komma nul.

Ik erger me wat af in rijen voor de kassa’s, voor stoplichten, achter langzame fietsers, in de wacht aan de telefoon en achter beeldschermen. Dat kolere zandlopertje in Windows is voor mij al een reden om een hoge bloeddruk van te krijgen.

Ik denk en schakel heel snel dus zie vaak al van een kilometer afstand al aankomen wat iemand van me wil of tegen me wil gaan zeggen. In gedachten maak ik altijd van die draaiende handbewegingen, komop-komop-komop. Ondertussen verbeten glimlachend en tenenkrommend in mijn pumps.

Als ik iets moet uitleggen aan iemand, vind ik dat ook erg lastig. Voor mij zijn bepaalde zaken zo voor de hand liggend, heb ik ze zo helder in mijn hoofd, dat het bijna onbegrijpelijk is, dat iemand me niet snapt. Als ik iets nog een tweede (of erger) keer moet herhalen, slaat de ergernis toe. Iemand moet echt binnen 3 milliseconden snappen wat ik bedoel of wil, want anders zakt mijn broek al af

Ik ben de laatste jaren aardig geëvolueerd op dat vlak, moet ik zeggen, maar ben er bij lange na nog niet.

Vlam daarentegen maakt zich nooit ergens druk om en doet gewoon onverstoorbaar zijn ding. Hem maak je niet gek.

Dus één en ander botst nog al eens hier in Huize Klivia.

Elk weekend sowieso wel een keer.

Vlam vermaakt zich het grootste gedeelte van de zondagmorgen online. Met zijn telefoon in de hand en het Chromebook van Jill voor zijn neus. Facebookend, Telegravend, Autotraderend en Appende.

Daarna gaan we meestal op pad. Stukje wandelen, even ergens koffie drinken en aansluitend doen we de boodschappen. De zware dingen, zodat ik me doordeweeks niet het lazarus hoef te sjouwen, met al die tassen aan mijn fietsstuur.

Als we dan startklaar zijn om op pad te gaan en ik met jas en schoenen aan en tassen met lege flessen en oud papier het pand kan verlaten, verzint hij altijd dat hij toch nog even online zijn saldo wil checken en geld van de ene naar de andere rekening moet sluizen.

We doen al bijna 5 jaar lang elke zondag boodschappen. En voor boodschappen doen heb je over het algemeen geld nodig. Waarom doe je dat dan op het allerlaatst? Dat had niet even ergens ‘s morgens al overgemaakt kunnen worden?

Ik moet dan dus een minuut of 3 wachten, echt niks natuurlijk. Ik weet het. Maar de vlekken schieten dan in mijn nek en ik voel dan de onrust omhoog borrelen in mijn lichaam.

Vlam gaat ook net zo makkelijk bellen als we op het punt staan weg te gaan ofzo. En Vlam is niet zoals ik: “Hoi! Ja. Nee. Sgoed. Doei!” Hij kan heel erg goed heel erg lang praten over niets. Ook wanneer je in mijn optiek best kan zeggen dat het je nu even niet uitkomt en je straks wel terugbelt.

Ik krijg op zulke momenten echt kortsluiting. Moet dan heel erg mijn best doen niets te zeggen, of hem geen hertendodende blik toe te werpen. Ik zou het liefst gaan stampvoeten en schuimbekken. Maar dat is gek en zo niet volwassen.

Maar misschien doet ie het wel expres, bedenk ik me wel eens. Is hij me stiekem aan het trainen?

Vooralsnog helaas zonder significant succes trouwens.


20 reacties

Liebster.

Ook ik ben enige weken geleden alweer, oeps genomineerd, hoe leuk! Door Myriam. Thanks dear!

Ik begin met te melden dat ik dus niks doorgeef, u kent me. Allergisch voor kettingbrieven en aanverwante zaken. Dwars als ik ben.

Maar ik vond het erg aardig dat ik genomineerd was en wil de geefster niet teleurstellen.

Daar komen ze dan, haar vragen:

Waarom begon jij te bloggen? April 2008 publiceerde ik mijn eerste stukje. Vlak nadat ik weg was gegaan bij mijn lieftallige ex. Omdat ik de behoefte had om alle ellende van me af te schrijven. Leuk weetje: op dat eerste blog (op blog2blog) duikelde ik Evert op. We zijn nog steeds bevriend. Ondanks dat we ruim 30 jaar schelen.

Met welk dier kan jij jezelf het beste vergelijken? En waarom? Géén idee! Soms werk ik als een paard. Ben er altijd als de kippen bij. Ik ben een echte huismus. Ik voel me heel vaak als een vreemde eend in de bijt. Ben vaak het haasje. Ben niet voor de poes en dit vogeltje zingt zoals het gebekt is. Zegt u het maar.

Wat zijn volgens jou je vijf sterkste punten? Ik heb humor, ik ben een doorzetter, ik pak dingen heel snel op, ik ben zachtaardig en ik ben bescheiden geloof ik. Want ik kan even niks meer verzinnen over mezelf.

Wat zijn volgens jou drie minder sterke kanten van jezelf? Die vraag is stukken makkelijker dan de bovenstaande. Wat mij betreft hadden die 5 en 3 ook wel omgeruild mogen worden trouwens… Maarre, als ik dan moet kiezen: ik ben superongeduldig. En ik ben een waardeloze uitlegger, ik ga er altijd vanuit dat dat wat voor mij zo klaar is als een klontje, dat de ander het ook 1, 2, 3 snapt. Niet dus. Leerpuntje. En ik kan een hele scherpe tong hebben. Onbedoeld. Maar toch.

Wat is je lievelingsvakantiebestemming en waarom? Spanje! En de Casa Gekko in het bijzonder. Nog 134 dagen en dan mogen we weer! Hoezee! Waarom? Omdat ik die plek associeer met puur geluk. Ik kan daar volledig ontspannen en tot rust komen, op die berg. Met mijn 2 lievelingsmensen. 

Wat is je favoriete muzieknummer en waarom? Heb ik niet. Ik luister naar dat wat me op dat moment raakt. En aangezien ik nogal -eh- wissel van humeur, kan ik daar echt geen antwoord op geven. Maar eigenlijk vind ik stilte het allerlekkerste. Kwetterende vogels mogen ook wel. Of de wind. Desnoods.

Welk boek heb je het laatst gelezen, en wat vond je ervan? Poeh, hard nadenken. Voor iemand die in haar jeugd “juffrouw lees” werd genoemd, heb ik het afgelopen jaar bedroevend weinig gelezen. Met de zomervakantie voor het laatst denk ik. (Of je moet suffe medische studies meetellen?) Ik denk dat het “Geachte meneer M” was, van Herman Koch. Tof boek. Erg van genoten, zo met caipirinha’s bij het zwembad. Zucht.

Welke film heb je het laatst gezien en wat vond je ervan? Als laatste heb ik “Snowwhite and the huntsman” gekeken. Met Jill samen, weekje of 2 geleden. Lekker Netflixend op de bank. Ik vond ‘m tegenvallen. Ik vind het hoofd van Kristin Stewart he-le-maal niks. Zij is iemand die altijd hetzelfde kijkt. Of ze nou boos is of verdrietig, altijd die lege blik. En dat stoorde me. Jammer!

Wat kies je als laatste avondmaal? Iets Thais denk ik. Groene curry met gamba’s. En een fles Errázuriz sauvignon blanc. Of 2. Want ook gamba’s moeten zwemmen tenslotte.

Wat is jouw favoriete outfit? Ik draag het allerliefste mijn panterlegging, een grote zwarte trui en bedsokken. Het eerste wat ik doe als ik thuis kom, is me daarin hijsen. Je kunt me erin uittekenen. Erg charmant.

Mocht je kunnen kiezen, welk werk zou jij dan doen? Dan zou ik psychiater zijn. Of geriater. Lijkt me ook wel een tof beroep. Maar praktijkondersteuner komt aardig in de buurt. Ik ben happy met dat was ik ben geworden.